აღსდეგ, ყოველი მხრის მუშავ!

გაიღვიძე პროლეტარო!

ჩვენვე უნდა მოვუპოვოთ

ჩვენს თავს აწ დრო სანეტარო!


უნდა მტერი დავამარცხოთ,

ძალმომრევი, უსამართლო!

რა გვაქვს მასთან ჩვენ საერთო,

საპირფერო ან სამადლო?


ეს იქნება საბოლოო

შეტაკება... მწარე ომი!..

და, თუ ვსძლიეთ, ჩვენთან ერთად

გაიხარებს ყველა ტომი.


ეს-ღა მხოლოდ დაგვრჩენია!

ამით ვფიქრობთ თავის დახსნას!

გაუმარჯოს მშიერ მუშას,

მის მკლავსა და მის მარჯვენას!


სხვა სუყველა ტყუილია:

ღმერთი, მეფე, ვინმე გმირი!..

ძალა არის შეერთება -

ერთი ლხინი!.. ერთი ჭირი!..


მსხვერპლი უნდა დიად საქმეს,

კავშირი და შეერთება.

საბერველს რომ დაუბერვენ,

რკინა მაშინ ფოლადდება.


ჩვენც დავჰბეროთ, თავს ნუ ვზოგავთ!

საბოლოო მწარე ომი!...

მხოლოდ ჩვენის გამარჯვებით

გაიხარებს ყველა ტომი.


მოცლილ ხალხის მუქთახორას,

ამ ქვეყნად რომ დაწანწალებს,

ნამუშევარს სტაცებს ღარიბს

და უკიდებს გულში ალებს,


უნდა დავსცეთ თავზე მეხი,

გაურჯელად ვინც ნეტარებს!...

გაუმარჯოს მხოლოდ შრომას,

მუშებსა და პროლეტარებს!...


ყოველი მხრის მუშა ხალხი,

დროა შევკრბეთ, ნუ გვაქვს შიში!

უნდა მედგრად მივიტანოთ

იმ ჩვენს მტრებზე იერიში!


ეს იქნება საბოლოო

მშრომელ ხალხის მწარე ომი!...

ეს დაგვიხსნის მხოლოდ და მით

გაიხარებს ყველა ტომი!


1905

პატარა საყვარელო,

რისთვის მომიკალ გული?

გალიაში გაგზარდე,

ვით მაისის ბულბული.


შაქრით მყავდი გაზრდილი,

შენთვის ვლე კიდის-კიდე!

პატარა საყვარელო,

ცეცხლი რად მომიკიდე?


გული შენ მოგიძღვენი,

სულიც ხომ შემოგწირე!

პატარა საყვარელო,

შენ რაღად დამამცირე?


რომ დამგმე უმიზეზოდ

და გამცვალე სხვაშია;

მიჯობს დამწვა ცეცხლითა,

ან ჩამაგდო ზღვაშია!


პატარა საყვარელო,

ჩემო მკვლელო, უგულო,

გალიაში გაზრდილო,

გაზაფხულის ბულბულო!


1876 წ.

ცისა ფერს, ლურჯსა ფერს,
პირველად ქმნილსა ფერს
და არ ამ ქვეყნიერს,
სიყრმიდგან ვეტრფოდი.

და ახლაც, როს სისხლი
მაქვს გაციებული,
ვფიცავ [მე] — არ ვეტრფო
არ ოდეს ფერსა სხვას.

თვალებში მშვენიერს
ვეტრფი მე ცისა ფერს;
მოსრული იგი ცით
გამოკრთის სიამით.

ფიქრი მე სანატრი
მიმიწვევს ცისა ქედს,
რომ ეშხით დამდნარი
შევერთო ლურჯსა ფერს.

მოვკვდები — ვერ ვნახავ
ცრემლსა მე მშობლიურს,
მის ნაცვლად ცა ლურჯი
დამაფრქვევს ცვარს ციურს!

სამარეს ჩემსა, როს
გარს ნისლი მოეცვას —
იგიცა შესწიროს
ციაგმან ლურჯსა ცას!